Υγεία

6 σημάδια που μαρτυρούν ότι έχετε έλλειψη ασβεστίου

To ασβέστιο είναι ένα μεταλλικό στοιχείο που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των οστών και των δοντιών, αλλά είναι εξίσου απαραίτητο και για την σωστή λειτουργία της καρδιάς, των μυών και του νευρικού συστήματος. Η έλλειψή του έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τον οργανισμό και τα συμπτώματα εμφανίζονται ύπουλα, αλλά σταθερά.

Tερηδόνα

Τα δόντια μας μεταξύ άλλων περιέχουν ασβέστιο, φώσφορο και άλλα μεταλλικά στοιχεία. Όταν λοιπόν, ο οργανισμός δεν έχει την απαραίτητη ποσότητα ασβεστίου που χρειάζεται προσπαθεί να πάρει από παντού, όπως για παράδειγμα από τα δόντια, με αποτέλεσμα, όμως, να προκαλείται τερηδόνα.

Νύχια που σπάνε εύκολα

Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα δόντια και τα κόκαλα του σώματος, τα νύχια χρειάζονται συγκεκριμένη ποσότητα ασβεστίου για να είναι υγιή. Διαφορετικά όταν υπάρχει έλλειψη, ξεφλουδίζουν πιο εύκολα, γίνονται ξηρά και αδύναμα, με αποτέλεσμα να «σπάνε» εύκολα.

Δυσκολία στην κατάποση

Ένα άλλο σύμπτωμα που μαρτυρά την έλλειψη ασβεστίου είναι η δυσκολία στην κατάποση, που μπορεί να οδηγήσει στη δυσφαγία. Αυτό προκαλείται από τις κακές συσπάσεις των μυών στο λαιμό.

Μυϊκές κράμπες

Οι μυϊκές κράμπες στο σώμα μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα ανεπάρκειας ασβεστίου και ακολουθούνται από μυϊκούς πόνους όταν κινούμαστε.

Αϋπνίες

Το ασβέστιο συμβάλλει στην παραγωγή της ορμόνης του ύπνου, της μελατονίνης. Αν λοιπόν, έχετε εντοπίσει προβλήματα στον ύπνο, όπως για παράδειγμα να κοιμάστε ελαφριά, να ξυπνάτε συχνά ή να μην μπορείτε να κοιμηθείτε καθόλου, τότε είναι πιθανόν ο οργανισμός σας να έχει έλλειψη από ασβέστιο.

Υψηλή πίεση

Η καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία περιέχουν μικρά νεύρα που ρυθμίζονται από το νευρικό σύστημα. Η ανεπάρκεια ασβεστίου μπορεί να προκαλέσει σοβαρά καρδιακά προβλήματα, όπως και υψηλή πίεση.

Τα σημάδια υπάρχουν για να προειδοποιούν τον οργανισμό πότε χρειάζεται επειγόντως προσοχή. Ένας μέσος ενήλικας πρέπει να καταναλώνει περίπου 1000 mg ασβεστίου την ημέρα. Αν έχετε παρατηρήσει οποιοδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα, πρέπει να επισκεφτείτε τον γιατρό σας και να προσθέσετε στη διατροφή σας γαλακτοκομικά, ψάρια (όπως οι σαρδέλες), ξηρούς καρπούς αλλά και πράσινα λαχανικά.

Οστεοαρθρίτιδα – Τα συμπτώματα, οι παράγοντες κινδύνου και η θεραπεία

Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή πάθηση των αρθρώσεων αλλά και μια από τις συχνότερες παθήσεις στον άνθρωπο.

Αγαπά τις γυναίκες και είναι συχνότερη όσο μεγαλώνουμε. Μιλάμε για την οστεοαρθρίτιδα την πιο συχνή πάθηση των αρθρώσεων αλλά και μια από τις συχνότερες παθήσεις στον άνθρωπο. Τι ακριβώς είναι, ποια είναι τα συμπτώματά της και ποια είναι η θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα;

Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα

Πρόκειται για μία χρόνια πάθηση των αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης που εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου. Όταν αρχίσει να «δουλεύει» στο σώμα σου καταστρέφει προοδευτικά το χόνδρο της προσβεβλημένης άρθρωσης και δημιουργεί νέα οστά, τα οστεόφυτα. Ανήκει στις ρευματικές παθήσεις και συνήθως αφορά μία άρθρωση, συχνότερα άκρα, μπορεί όμως να πλήξει επίσης τη σπονδυλική στήλη. Σε αυτή την περίπτωση οι γιατροί αναφέρονται σε αυτήν ως εκφυλιστική σπονδυλαρθροπάθεια.

5 παράγοντες κινδύνου για οστεοαρθρίτιδα

  • Η οστεοαρθρίτιδα έχει σχέση με την κληρονομικότητα – οι γυναίκες έχουν 30-50% να κληρονομήσουν από την μητέρα τους την οστεοαρθρίτιδα χεριών.
  • Η παχυσαρκία.
  • Τραυματισμοί της άρθρωσης.
  • Κακώσεις και υπερβολική κόπωση λόγω αθλητισμού.
  • Συγγενή αίτια όπως για παράδειγμα συγγενές εξάρθρημα του ισχίου.

Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας

  • Πόνος: Αρχικά ο πόνος στην άρθρωση παρουσιάζεται μετά από κούραση, διαρκεί μερικές ημέρες ή εβδομάδες και υποχωρεί με την ξεκούραση.
  • Δυσκαμψία της άρθρωσης: Αυτό σημαίνει δυσκολία της κίνησης μετά από ένα μικρό διάστημα ακινησίας, όπως π.χ. μετά τον βραδινό ύπνο.
  • Τα συμπτώματα αυτά γίνονται πιο έντονα με το πέρασμα του χρόνου και υποχωρούν πιο δύσκολα.
  • Κριγμός (τρίξιμο) στην άρθρωση όταν κινείται.
  • Εάν η οστεοαρθρίτιδα παραμείνει χωρίς θεραπεία, παρατηρείται φλεγμονή και παραμόρφωση της άρθρωσης.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Ο γιατρός που θα διαγνώσει την οστεοαρθρίτιδα είναι ο ρευματολόγος. Εκτός από τη λήψη ιστορικού και την κλινική εξέταση, χρειάζεται να γίνει ακτινογραφία. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να γίνει αξονική ή μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας

Στα αρχικά στάδια η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως απώλεια βάρους, αύξηση της φυσικής δραστηριότητας και φυσικοθεραπεία.
Εάν ο γιατρός κρίνει ότι χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή μπορεί ανάλογα την περίπτωση να συστήσει αναλγητικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Για να σταματήσει να εξελίσσεται η νόσος ο γιατρός μπορεί κατά περίπτωση να συστήσει διάφορες νεότερες θεραπείες.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να βρεις στο site Το σώμα σου μιλάει με την υποστήριξη της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας.

ΠΗΓΗ

Πόνος στον Αχίλλειο τένοντα -Τι πρέπει να γνωρίζετε

Αν νιώθετε πόνο και παρουσιάζετε πρήξιμο στον τένοντα που βρίσκεται στο πίσω μέρος του αστραγάλου, ακριβώς επάνω από τη φτέρνα, είναι πιθανό να πάσχετε από φλεγμονή στον Αχίλλειο τένοντα.

Η πάθηση λέγεται τενοντίτιδα του Αχιλλείου και είναι πολύ συνηθισμένη. Ο Αχίλλειος τένοντας ενώνει τους μυς της γάμπας με το οστό της φτέρνας και είναι ο πιο δυνατός σε όλο το σώμα, αφού στη διάρκεια του τρεξίματος ή ενός άλματος αντέχει φορτία ίσα με το δεκαπλάσιο του βάρους ενός ατόμου.

Παρότι όμως είναι τόσο δυνατός, είναι και πολύ επιρρεπής στους τραυματισμούς. Ο φυσικοθεραπευτής-χειροθεραπευτής Γιώργος Κακαβάς παραθέτει μερικά βασικά πράγματα που πρέπει να ξέρουμε για τον πόνο και την τενοντίτιδα του Αχιλλείου.

1. Θεωρητικά, όλοι μπορούν να τον εκδηλώσουν

Η τενοντίτιδα του Αχιλλείου αναπτύσσεται όταν ο Αχίλλειος τένοντας δεν μπορεί να προσαρμοστεί στα φορτία που δέχεται.

Ο πόνος μπορεί να εκδηλωθεί έπειτα από έναν μεμονωμένο τραυματισμό (οξύς τραυματισμός) ή έπειτα από επαναλαμβανόμενο ερεθισμό ή μικροτραυματισμούς του Αχιλλείου (χρόνιος τραυματισμός).

2. Οι άνδρες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην τενοντίτιδα του Αχιλλείου

Το ίδιο και οι αθλητές (επαγγελματίες ή ερασιτέχνες) και τα παχύσαρκα άτομα. Υπολογίζεται ότι το 80% των τραυματισμών του Αχιλλείου συμβαίνουν σε ερασιτέχνες ασκουμένους.

Τον μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμού διατρέχουν οι δρομείς. Στην πραγματικότητα, οι τραυματισμοί του Αχιλλείου αντιπροσωπεύουν το 5-12% όλων των τραυματισμών σε αυτούς. Επιπλέον, οι μισοί δρομείς θα εκδηλώσουν πόνο στον Αχίλλειο στη διάρκεια της καριέρας τους.

Όσον αφορά τους λοιπούς αθλητές και ασκουμένους, περισσότερο κινδυνεύουν όσοι ασχολούνται με αθλήματα που εμπεριέχουν τρέξιμο (π.χ. ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, τένις κ.λπ.). Μελέτες έχουν δείξει ότι το 24% από αυτούς τους ασκουμένους επίσης θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή τενοντίτιδα του αχιλλείου.

3. Υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες κινδύνου

Ο πόνος στον Αχίλλειο τένοντα γίνεται συχνότερος με την πρόοδο της ηλικίας (κυρίως στις ηλικίες 30-50 ετών), ενώ η πλατυποδία και η παχυσαρκία μπορεί να ασκήσουν πρόσθετες πιέσεις στον Αχίλλειο, αυξάνοντας τον κίνδυνο τενοντίτιδας.

Το τρέξιμο με φθαρμένα παπούτσια είναι ένας ακόμα παράγοντας κινδύνου, το ίδιο και ο κρύος καιρός και το τρέξιμο σε ανώμαλο δρόμο.

Στην ανάπτυξή του, τέλος, μπορεί να προδιαθέσουν ορισμένα νοσήματα (π.χ. ψωρίαση, υπέρταση) και η λήψη ορισμένων αντιβιοτικών (φθοριοκινολόνες).

4. Ο πόνος είναι πιο έντονος το πρωί ή έπειτα από παρατεταμένη ακινησία

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του πόνου είναι ότι συνήθως υποχωρεί έπειτα από λίγο περπάτημα (για 5-10 λεπτά). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο ασθενής έγινε καλά. Αντιθέτως, ο πόνος και το πρήξιμο στην φτέρνα θα επιδεινωθούν εκ νέου έπειτα από παρατεταμένη κινητοποίηση ή σωματική καταπόνηση.

Εκτός από τον πόνο και το πρήξιμο, οι ασθενείς μπορεί επίσης να αναπτύξουν αίσθημα σφιξίματος στη φτέρνα και στον άκρο πόδα. Μπορεί ακόμα να παρουσιάσουν μειωμένη κινητικότητα του αστραγάλου όταν προσπαθούν να τον λυγίσουν.

5. Η τενοντίτιδα του Αχιλλείου αργεί να επουλωθεί

Αυτό οφείλεται στο ότι οι τένοντες δεν έχουν πλούσια αιμάτωση, με συνέπεια οι μικροαλλοιώσεις που υφίστανται με τη σωματική καταπόνηση να αργούν να επουλωθούν και να αθροίζονται με το πέρασμα του χρόνου.

Αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο δεν πρέπει κανείς να αγνοεί τον πόνο στον Αχίλλειο τένοντα, αλλά να απευθύνεται αμέσως σε έναν ειδικό για αξιολόγηση και θεραπεία.

6. Αν η τενοντίτιδα δεν αντιμετωπιστεί, υπάρχει κίνδυνος ρήξης του Αχιλλείου

Όταν η οξεία τενοντίτιδα δεν αντιμετωπίζεται σε εύλογο χρονικό διάστημα, μεταπίπτει σε χρόνια. Η χρόνια τενοντίτιδα θεραπεύεται πολύ πιο δύσκολα από την οξεία, διότι η ανάπτυξή της ουσιαστικά σημαίνει πως ο τένοντας υφίσταται ολοένα περισσότερες μικρορρήξεις.

Σε αυτό το στάδιο είναι πια ορατός ο κίνδυνος να υποστεί ρήξη ο Αχίλλειος. Αν συμβεί αυτό, πιθανότατα θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση και η περίοδος ανάρρωσης θα είναι μακροχρόνια.

Ο κίνδυνος αυτός μπορεί να αποτραπεί σε μεγάλο βαθμό με την άμεση έναρξη της θεραπείας όταν εκδηλώνεται πόνος στον Αχίλλειο τένοντα.

7. Η αντιμετώπιση συνήθως είναι συντηρητική

Υπολογίζεται ότι στο 70% των περιπτώσεων η τενοντίτιδα του Αχιλλείου μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Στους ασθενείς συνιστάται ανάπαυση, προσωρινή ακινητοποίηση του αστραγάλου με νάρθηκα κατά τη βάδιση, αποφυγή των ίσιων υποδημάτων (ένα χαμηλό τακούνι μπορεί να ανακουφίσει τις πιέσεις στον Αχίλλειο) και ψυχρά επιθέματα (κομπρέσες) για να μειωθεί το πρήξιμο και να διεγερθεί η ροή του αίματος.

Απαραίτητη είναι ακόμα η άμεση έναρξη της κατάλληλης φυσικοθεραπείας, που μπορεί να συμβάλλει στη μείωση του πόνου και να αποκαταστήσει τη δύναμη, την ευλυγισία και την κινητικότητα του τραυματισμένου τένοντα και της ποδοκνημικής άρθρωσης.

8. Οι διατάσεις (στρέτσινγκ) είναι απαραίτητες για την προστασία του Αχιλλείου

Δίχως αυτές, ο Αχίλλειος γίνεται πολύ σφιχτός και σε επόμενες δραστηριότητες μπορεί να εκδηλωθεί πόνος, τενοντίτιδα ή ακόμα και ρήξη.

Τέσσερα έως πέντε λεπτά διατάσεων, δύο φορές την ημέρα, μπορεί να διατηρήσουν τον Αχίλλειο τένοντα υγιή. Οι διατάσεις αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για όσους συμμετέχουν περιστασιακά σε αθλητικές δραστηριότητες και σε όσους έχουν περιττά κιλά και κάνουν καθιστική ζωή.

Ένας ειδικευμένος φυσικοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει πώς να κάνετε διατάσεις του αχιλλείου, καθώς και ποιες ασκήσεις μπορούν να τον δυναμώσουν.

ΠΗΓΗ

Ένας στους τέσσερις ενηλίκους δεν ασκείται επαρκώς

Πάνω από το ένα τέταρτο των ενηλίκων διεθνώς – περίπου 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι- δεν κάνουν επαρκή σωματική άσκηση, με συνέπεια να αυξάνει ο κίνδυνος για την υγεία τους, καθώς η σωματική αδράνεια συνδέεται με παθήσεις όπως η καρδιοπάθεια, ο διαβήτης τύπου 2, η άνοια, μερικοί καρκίνοι κ.α.

Αυτό προκύπτει από έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που επισημαίνει ότι το ποσοστό των ανθρώπων, οι οποίοι δεν ασκούνται όσο πρέπει, έχει μείνει στάσιμο ή έχει αυξηθεί από το 2001. Οι ανεπτυγμένες χώρες είναι από εκείνες με τα χαμηλότερα ποσοστά σωματικής αδράνειας, ιδίως στον ευρωπαϊκό Νότο και στα Βαλκάνια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Ρετζίνα Γκάτχολντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας “Lancet Public Health”, ανέλυσαν δειγματοληπτικά στοιχεία για περίπου 1,9 εκατομμύρια ανθρώπους σε 168 χώρες. Διαπιστώθηκε ότι στις ανεπτυγμένες χώρες το ποσοστό των αδρανών ανθρώπων έχει αυξηθεί από 32% το 2001 σε 37% το 2016, ενώ στις χώρες χαμηλού εισοδήματος έχει παραμείνει σταθερό στο 16%.

Ανεπαρκής θεωρείται η σωματική άσκηση, όταν δεν ξεπερνά τα 150 λεπτά την εβδομάδα με μέτρια ένταση (γρήγορο περπάτημα, ποδήλατο, τένις, βόλεϊ, μπάσκετ, κολύμπι κ.α.) ή τα 75 λεπτά με μεγάλη ένταση (τρέξιμο, ποδόσφαιρο, γυμναστική, πολεμικές τέχνες, ποδήλατο βουνού, έντονο κολύμπι κ.α.).

Σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που δεν πληρούν τα όρια αυτά, καθώς ολοένα περισσότερες δουλειές είναι καθιστικές, ενώ παράλληλα αυξάνονται συνεχώς οι μετακινήσεις με τα μέσα μεταφοράς. Από την άλλη, στις φτωχότερες χώρες είναι πιθανότερο οι άνθρωποι να κάνουν λιγότερο καθιστική δουλειά και να πηγαίνουν σε αυτή με τα πόδια ή το ποδήλατο.

Σε όλο σχεδόν τον κόσμο (εκτός από την ανατολική Ασία) οι γυναίκες ασκούνται λιγότερο από τους άνδρες για διάφορους λόγους όπως η ανατροφή των παιδιών, οι δουλειές του νοικοκυριού, οι νοοτροπίες κ.α.

Οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεπαρκούς σωματικής άσκησης είναι το Κουβέιτ (67% του πληθυσμού), η Αμερικανική Σαμόα (53%), η Σαουδική Αραβία (53%) και το Ιράκ (52%), ενώ με τη μικρότερη η Ουγκάντα και η Μοζαμβίκη (6%).

Μεταξύ των ανεπτυγμένων δυτικών χωρών, η Κύπρος έχει το υψηλότερο ποσοστό σωματικά αδρανών ανθρώπων (44,4%), ενώ η Φινλανδία το χαμηλότερο (16,6%). Ο μέσος όρος των σωματικά αδρανών ανθρώπων στις ανεπτυγμένες χώρες είναι 36,8% (31,2% για τους άνδρες και 42,3% για τις γυναίκες).

Η Ελλάδα, μαζί με την Ιταλία, την Πορτογαλία, τη Βουλγαρία κ.α., έχει από τα υψηλότερα ποσοστά ανεπαρκούς άσκησης του πληθυσμού μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών. Στους μεν άνδρες το ποσοστό βρίσκεται στην κατηγορία του 30% έως 40%, ενώ στις γυναίκες του 40% έως 50%.

ΠΗΓΗ ΑΠΕ – ΜΠΕ

Καθημερινές συμβουλές για υγιείς αρθρώσεις

Η αρθρίτιδα μπορεί να επηρεάσει τη ζωή σου. Οι υγιείς αρθρώσεις αποτελούν ζητούμενο και οι μικρές καθημερινές αλλαγές στη ζωή σου, μπορούν να σε βοηθήσουν.

Οι πόνοι στις αρθρώσεις αποτελούν καθημερινό πρόβλημα για μεγάλο αριθμό Ελλήνων και Ελληνίδων, ενώ ο πόνος στο ένα ή και στα δύο γόνατα, στους ώμους ή στην πλάτη, αποτελεί κοινό σύμπτωμα που απασχολεί 1 στους 5 ανθρώπους άνω των 18 ετών και 50 εκατομμύρια ενηλίκων παγκοσμίως.

Οι πόνοι των αρθρώσεων (η κατάσταση που περιγράφεται με τον όρο αρθρίτιδα*) φαίνεται να έχουν άμεση σχέση με την ηλικία και τον τρόπο ζωής μας, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη κίνησης, κακή στάση και παχυσαρκία.

Το γυναικείο φύλο και η ηλικία 50 ετών και πάνω αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, του ισχίου και των χεριών, ενώ η παχυσαρκία για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος και του ισχίου, σύμφωνα με πανελλήνια επιδημιολογική έρευνα, που πραγματοποίησε το Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών.

Για να απελευθερώσεις τις αρθρώσεις σου, κάνε 7 απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σου:

1. Για υγιείς αρθρώσεις μη σηκώνεις βαριά αντικείμενα:

Μια εξάδα εμφιαλωμένα νερά, μια σακούλα με πέντε κιλά πατάτες από το σούπερ μάρκετ είναι βάρος που θα έπρεπε να σύρεις  με ένα καροτσάκι για τα ψώνια μέχρι το ταμείο, παρά να τα σηκώνεις και να τα μεταφέρεις σε κάθε διάδρομο.

Γενικά, αν υποφέρεις από πόνο στις αρθρώσεις, φρόντισε να μην σηκώνεις γενικά μεγάλο βάρος, μιας και η πίεση που ασκείται στις αρθρώσεις που είναι ήδη καταπονημένες, είναι μεγαλύτερη, όπως τονίζει και η Jane McCabe, θεραπεύτρια στο κέντρο φροντίδας Laguna Hills της Καλιφόρνια.

Ταυτόχρονα, οργάνωσε τα ντουλάπια και τα συρτάρια σου με τέτοιο τρόπο, ώστε τα αντικείμενα που χρησιμοποιείς συνήθως να είναι μπροστά- μπροστά και να μην χρειάζεται να καταπονείς γόνατα, χέρια και πόδια, για να τα φτάσεις.

2. Για υγιείς αρθρώσεις, απόκτησε ένα σταθερό σωματικό βάρος:

Σύμφωνα με τον ορθοπεδικό- χειρουργό Χάρη Βουλγαρόπουλο, το φυσιολογικό σωματικό βάρος είναι πολύ σημαντικό για την υγεία των αρθρώσεων. Αντίθετα, όσο αυξάνει το σωματικό βάρος, τόσο μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση που δέχονται η μέση, τα γόνατα αλλά και οι αστράγαλοι.

3. Για υγιείς αρθρώσεις, χρησιμοποίησε τα 2 χέρια αντί για το ένα:

Τα δύο τρίτα των ανθρώπων με προβλήματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας, αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τα χέρια και τον καρπό τους. Ανακούφισε τον πόνο στα σημεία αυτά, χρησιμοποιώντας και τα δύο χέρια σου για να κάνεις κάθε είδους δουλειά στο σπίτι, ακόμα και για να μεταφέρεις την κανάτα με το νερό. Σύμφωνα με την Aprili Davis, εγκεκριμένη θεραπεύτρια χεριών, το βάρος θα μοιραστεί ισομερώς και στα δύο χέρια.

4. Για υγιείς αρθρώσεις, μην ξεχνάς την άσκηση:

Η άσκηση αυξάνει τη δύναμη και την ευελιξία, μειώνει τον πόνο στις αρθρώσεις και βοηθά στην καταπολέμηση της κόπωσης. Δε χρειάζεται να τρέξεις μαραθώνιο ή να κολυμπήσεις στο ρυθμό ενός Ολυμπιονίκη αθλητή για να μειώσεις τα συμπτώματα της αρθρίτιδας.

Ακόμη και η μέτρια άσκηση μπορεί να μειώσει τον πόνο και να σε βοηθήσει να διατηρήσεις υγιές βάρος.

5. Για υγιείς αρθρώσεις, βελτίωσε τη στάση του σώματός σου:

«Πρέπει να προσέχουμε τη στάση του σώματός μας, όχι μόνο όταν σηκώνουμε βάρος ή αθλούμαστε, αλλά σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι όταν καθόμαστε ή περπατάμε. Είναι σημαντικό επίσης, να αποφεύγουμε την πολύωρη ορθοστασία και ακινησία, που καταπονούν τις αρθρώσεις και το μυοσκελετικό μας σύστημα», σημειώνει ο ορθοπεδικός χειρουργός Χάρης Βουλγαρόπουλος.

6. Για υγιείς αρθρώσεις, ντύσου και ξεντύσου προσεκτικά:

Αυτή η δραστηριότητα που εκτελείς καθημερινά, το ντύσιμο δηλαδή, μπορεί να καταπονήσει τις αρθρώσεις σου, ειδικά αν το κάνεις βιαστικά και χωρίς να προσέχεις. Το ίδιο πρέπει να κάνεις και με τα κοσμήματα που μπορεί να φοράς αλλά σε παιδεύουν στο κούμπωμα και ξεκούμπωμα αλλά και με τα κουμπιά ή την τσάντα σου, που μπορεί να επιβαρύνει τα σημεία που είναι ήδη πιεσμένα.

7. Για υγιείς αρθρώσεις, χρησιμοποίησε το κατάλληλο συμπλήρωμα διατροφής:

Μελέτες έχουν δείξει ότι, ουσίες που υπάρχουν φυσιολογικά στον οργανισμό (θειϊκή γλυκοζαμίνη, θειϊκή χονδροϊτίνη) λιπαίνουν τις αρθρώσεις, αναγεννούν τον αρθρικό χόνδρο με φυσικό τρόπο και βοηθούν στην καλή λειτουργία των αρθρώσεων. Τελικά, σταδιακά ανακουφίζουν από τον πόνο και τη φλεγμονή, αποκαθιστούν την κινητικότητα της άρθρωσης και προφυλάσσουν το χόνδρο από τη φθορά, ενισχύοντας την αποκατάστασή του.

ΠΗΓΗ

Πάγος vs θερμότητα: Τι είναι πιο κατάλληλο για κάθε πόνο

Σας ταλαιπωρούν συχνά πυκνά μυϊκοί πόνοι, πονοκέφαλοι και κράμπες; Η εφαρμογή πάγου ή θερμότητας μπορεί να ανακουφίσει άμεσα από τον πόνο και να επιταχύνει την ανάρρωσή σας, πρέπει όμως να γνωρίζετε τι να επιλέξετε σε κάθε περίσταση.

Ένας γενικός κανόνας είναι ότι ο πάγος είναι καταλληλότερος για τον οξύ πόνο, για παράδειγμα σε περίπτωση τραυματισμού, φλεγμονής και πρηξίματος, ενώ η θερμότητα καταπραΰνει τους επίμονους μυϊκούς πόνους και τη δυσκαμψία. Άλλοτε πάλι καλύτερα αποτελέσματα θα πετύχετε αν εφαρμόσετε εναλλάξ πάγο και θερμότητα στο σημείο του πόνου.

1. Πάγος για το διάστρεμμα: Το διάστρεμμα συνοδεύεται από τοπική άνοδο της θερμοκρασίας και πρήξιμο στο σημείο του τραυματισμού. Η εφαρμογή πάγου μπορεί στην περίπτωση αυτή να καταπραΰνει τα συμπτώματα και να επιταχύνει την επούλωση.

2. Θερμότητα για τις κράμπες περιόδου: Όσες γυναίκες ταλαιπωρούνται από δυσμηνόρροια σίγουρα γνωρίζουν πολύ καλά πόση ανακούφιση μπορεί να προσφέρει μια θερμοφόρα. Δεδομένου ότι οι κράμπες της περιόδου οφείλονται στις ακούσιες συσπάσεις της μήτρας, η θερμότητα βοηθά να χαλαρώσουν οι μύες και να βελτιωθεί η ροή του αίματος στην περιοχή της λεκάνης ώστε να υποχωρήσει ο πόνος.

3. Πάγος ή θερμότητα για τον πονοκέφαλο: Η μέθοδος που θα επιλέξετε εξαρτάται από το είδος του πονοκεφάλου. Η λεγόμενη κεφαλαλγία τάσης ανταποκρίνεται καλύτερα στη θερμότητα, καθώς χαλαρώνουν οι μύες του κεφαλιού που ευθύνονται για τον πόνο. Το ίδιο ισχύει και για τον πόνο που πηγάζει από τα ιγμόρεια, καθώς η θερμότητα συμβάλλει στην καταπολέμηση της απόφραξης των ιγμορείων. Αντίθετα, για την ημικρανία ή άλλους τύπους πονοκεφάλου αγγειακής αιτιολογίας καταλληλότερη είναι η εφαρμογή πάγου.

4. Πάγος για τα δερματικά εξανθήματα: Ένας από τους καλύτερους και πιο γρήγορους τρόπους να ανακουφιστείτε από τον πόνο, τη φαγούρα, το κοκκίνισμα και το πρήξιμο που προκαλεί ένα τσίμπημα ή μια αλλεργία είναι η εφαρμογή πάγου.

5. Πάγος για τις μελανιές: Η εφαρμογή πάγου αμέσως μετά από έναν τραυματισμό βοηθά να υποχωρήσει πιο γρήγορα η μελανιά, το πρήξιμο και ο πόνος. Για να πετύχετε καλύτερα αποτελέσματα, να εφαρμόζετε τον πάγο περίπου για 15 λεπτά ανά μία ώρα.

6. Θερμότητα για τη μυϊκή θλάση: Ο πάγος μπορεί να βοηθήσει στην άμεση ανακούφιση από τον πόνο τη στιγμή του τραυματισμού, ωστόσο για τις επίμονες ενοχλήσεις (πόνος, δυσκαμψία κ.λπ.) που συνοδεύουν μια μυϊκή θλάση συνιστάται η εφαρμογή θερμότητας. Η χρήση θερμοφόρας, οι ζεστές κομπρέσες και το ζεστό μπάνιο είναι μέτρα κατάλληλα για την αντιμετώπιση της θλάσης.

7. Πάγος και μετά θερμότητα για τον πόνο στη μέση: Για τον οξύ πόνο στη μέση συνιστάται η εφαρμογή πάγου. Αν όμως ο πόνος εξελίσσεται σε χρόνιο και συνοδεύεται από δυσκαμψία και σημαντικούς λειτουργικούς περιορισμούς στην καθημερινότητα, την επιθυμητή ανακούφιση προσφέρει η θερμότητα, αφού χαλαρώνει τους μυς και αποτρέπει τους ακούσιους και επίπονους μυϊκούς σπασμούς.

8. Πάγος ή θερμότητα για την αρθρίτιδα: Το μέτρο που θα επιλέξετε εξαρτάται από τα συμπτώματα που εκδηλώνετε. Ενώ η θερμότητα βοηθά να υποχωρήσει η φλεγμονή και ο πόνος που οδηγούν σε σύσφιξη των μυών, ο πάγος είναι καταλληλότερος για την αντιμετώπιση της φλεγμονής στο εσωτερικό της άρθρωσης.

9. Πάγος και μετά θερμότητα για την τενοντίτιδα: Αμέσως μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων της τενοντίτιδας και για διάστημα τριών ημερών περισσότερη ανακούφιση προσφέρει η εφαρμογή πάγου, καθώς καταπολεμά τη φλεγμονή. Για το επόμενο διάστημα συνιστάται η έκθεση του πάσχοντος άκρου στη θερμότητα ώστε να βελτιωθεί η ροή αίματος και να επιταχυνθεί η ανάρρωση.

10. Πάγος ή θερμότητα για τον πονόλαιμο: Το ζεστό τσάι και οι σούπες είναι για πολλούς ιδανικά «γιατροσόφια» για την αντιμετώπιση του ερεθισμού και του πόνου, ωστόσο άλλοι βρίσκουν ανακούφιση με ένα παγωτό ή μια γρανίτα, καθώς η έκθεση στο ψυχρό ερέθισμα συμβάλλει στην αντιμετώπιση της φλεγμονής.

ΠΗΓΗ

Περπάτημα: Όσο πιο γρήγορο τόσο περισσότερα χρόνια ζωής

Οι άνθρωποι που επιταχύνουν τον ρυθμό με τον οποίο περπατάνε αυξάνουν και τις πιθανότητές τους να ζήσουν περισσότερο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή μελέτη με επικεφαλής έναν Έλληνα επιστήμονα της διασποράς.

Το περπάτημα ούτως ή άλλως μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αλλά αν γίνεται με γρήγορο ρυθμό τότε η μείωση του κινδύνου είναι ακόμη μεγαλύτερη. Αν κανείς περπατά με έναν μέσο ρυθμό οι πιθανότητες πρόωρου θανάτου είναι μειωμένες κατά 20% σε σχέση με κάποιον που βαδίζει με αργό ρυθμό. Αν όμως κανείς συστηματικά περπατά γρήγορα, τότε η μείωση του κινδύνου φτάνει το 24% κατά μέσο όρο.

Οι ερευνητές από την Αυστραλία και τη Βρετανία με επικεφαλής τον καθηγητή Εμμανουήλ Σταματάκη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό αθλητιατρικό περιοδικό British Journal of Sports Medicine, συσχέτισαν στοιχεία θνησιμότητας με τις απαντήσεις 50.225 ανθρώπων σχετικά με τις συνήθειές τους στο βάδισμα.

Διαπιστώθηκε ότι η προστατευτική δράση του γρήγορου βαδίσματος είναι ακόμη μεγαλύτερη μετά την ηλικία των 60 ετών. Όσοι περπατούσαν με μέσο ρυθμό είχαν 46% λιγότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από καρδιαγγειακά αίτια, έναντι μείωσης 53% που διαπιστώθηκε για όσους βάδιζαν με γρήγορο ρυθμό.

«Γρήγορος ρυθμός θεωρούνται τα πέντε έως επτά χιλιόμετρα την ώρα. Εναλλακτικά, μπορεί κανείς να περπατά τόσο γρήγορα ώστε να λαχανιάζει ελαφρώς ή να ιδρώνει» δήλωσε ο κ. Σταματάκης.

Όπως είπε, «το φύλο ή το βάρος δεν φαίνεται να παίζουν ρόλο. Αν κανείς περπατά με γρήγορο ρυθμό μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος θανάτου από διάφορες αιτίες, καθώς και για καρδιοπάθεια. Από την άλλη όμως, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο ρυθμός του βαδίσματος επηρεάζει σημαντικά τη θνησιμότητα από καρκίνο».

Ο Έλληνας ερευνητής τόνισε ότι, μετά και τη νέα μελέτη, το γρήγορο βάδισμα πρέπει να περιλαμβάνεται πλέον σε κάθε καμπάνια για την προώθηση της δημόσιας υγείας, καθώς είναι κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να υιοθετήσουν και να ενσωματώσουν στην καθημερινή ζωή τους.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

7 τροφές που μας βοηθούν να κόψουμε το τσιγάρο

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι είναι εύκολο να κόψει το τσιγάρο. Με αφορμή, λοιπόν, την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος, συγκεντρώνουμε όλους τους συμμάχους για να το «κόψουμε», ξεκινώντας από τη διατροφή.

Γάλα
Είναι γνωστό ότι το γάλα βοηθά στη δημιουργία αποστροφής προς το τσιγάρο, καθώς σύμφωνα με έρευνες, η γεύση του τσιγάρου πικρίζει πολύ περισσότερο έπειτα από την κατανάλωση ενός ποτηριού. Παρόμοια δράση έχει και το γιαούρτι.

Καρότο
Εκτός του ότι είναι μια τραγανή τροφή, που όσο τη μασουλάτε, τόσο θα ξεχνάτε την επιθυμία σας για τσιγάρο καθώς το στόμα σας θα είναι απασχολημένο, είναι επίσης και πλούσιο σε βιταμίνη Α, C, K και βιταμίνες συμπλέγματος Β. Όλες αυτές οι βιταμίνες, βοηθούν στην απομάκρυνση νικοτίνης από τον οργανισμό.

Ακτινίδιο
Λόγω της πλούσιας περιεκτικότητάς του σε βιταμίνη C, βοηθά στην αναπλήρωση, καθώς οι καπνιστές έχουν μεγαλύτερες ανάγκες της βιταμίνης και επίσης, όπως και το καρότο, συμβάλλει στην απομάκρυνση της νικοτίνης. Παρόμοια δράση έχουν τα εσπεριδοειδή, το μπρόκολο και γενικά οι τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C.

Λιπαρές τροφές
Είναι αρκετές οι μελέτες που έχουν δείξει ότι η κατανάλωση τροφών που περιέχουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, διευκολύνουν τους καπνιστές που προσπαθούν να κόψουν το κάπνισμα. Πλούσιες πηγές ωμέγα-3 είναι οι σαρδέλες, ο σολομός, ο λιναρόσπορος, τα οποία αποτελούν ούτως ή άλλως υγιεινές τροφές που χρειάζεστε στη διατροφή σας.

Αποξηραμένα φρούτα
Τα αποξηραμένα δαμάσκηνα, κράνμπερι κ.ο.κ. φαίνεται πως μειώνουν την επιθυμία για τσιγάρο μετά την κατανάλωσή τους, λόγω της πλούσιας υφής και του αρώματός τους. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, μάλιστα, η ζάχαρη δείχνει να παίζει ρόλο στη μείωση της όρεξης για τσιγάρο, αν και οι απόψεις διίστανται.

Νερό
Η ανάγκη να πίνουμε επαρκείς ποσότητες νερού υπάρχει πάντα. Όταν, όμως, βρίσκεται σε φάση διακοπής καπνίσματος, έχετε ένα λόγο παραπάνω να πιείτε, καθώς σας κρατά πλήρεις, μειώνοντας την ανάγκη να καπνίσετε. Οι καπνιστές, άλλωστε, συνήθως παρουσιάζουν αφυδάτωση και το νερό είναι ο πιο καλός τρόπος να ενυδατωθείτε, πριν το βγάλετε από τη ζωή σας.

Αλμυρές τροφές
Αν και το να το ρίξετε στα πατατάκια δεν είναι και η πιο σοφή λύση για να απαρνηθείτε το κάπνισμα, παρ’ όλ’ αυτά τα αλμυρά σνακ τύπου πατατάκια, πρέτσελ κ.ο.κ. μειώνουν την ανάγκη για τσιγάρο. Έχετε υπ’ όψιν σας, όμως, ότι το πολύ αλάτι δημιουργεί πρόβλημα στην αρτηριακή πίεση και κατ’ επέκταση στην καρδιά, γι’ αυτό μην το παρακάνετε.

Ημικρανίες: Ποιες καιρικές συνθήκες τις ευνοούν

Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως υποφέρουν από ημικρανίες, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.

Μόνο στη Γερμανία υπολογίζεται ότι κάθε μέρα ένα εκατομμύριο άνθρωποι αντιμετωπίζουν πρόβλημα ημικρανιών, ενώ στις ΗΠΑ το 13% των ενηλίκων υποφέρει από έντονες ημικρανίες.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) οι ημικρανίες είναι η έκτη πιο εξουθενωτική ασθένεια στον κόσμο. Εκτός από τον ανυπόφορο πονοκέφαλο οι ημικρανίες συνοδεύονται από τάση ναυτίας, οπτικές διαταραχές, ευαισθησία στο φως.

Ενδιαφέρον είναι επίσης σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ότι οι ημικρανίες απαντώνται κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο, περισσότερο στην Ευρώπη και τη Β. Αμερική και λιγότερο στην Αφρική την Ασία.

Οι ημικρανίες θεωρούνται κληρονομική ασθένεια, που περνά από τους γονείς στα παιδιά. Ωστόσο πρόσφατη έρευνα γενετιστών από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ Εξελικτικής Ανθρωπολογίας της Λειψίας, εκτιμούν ότι οι «ρίζες» της ημικρανίας ανάγονται στο μακρινό παρελθόν του ανθρώπινου είδους.

Σύμφωνα με τον Φέλιξ Μίχαελ Κάι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας της Λειψίας, μια γενετική μετάλλαξη με αποδεδειγμένη σύνδεση με την εμφάνιση ημικρανιών είναι αυτή που απαντάται συνήθως μεταξύ των Ευρωπαίων ή ανθρώπων με ευρωπαϊκή καταγωγή.

«Θέλαμε να αναλύσουμε την προσαρμοστικότητα του ανθρώπινου είδους σε διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες εστιάζοντας στην επίδραση της θερμοκρασίας» ανέφερε στην DW o επικεφαλής της έρευνας. Μελετώντας τη γενετική δομή του γονιδίου TRPM8, μέσω του οποίου οι άνθρωποι αισθάνονται το κρύο, ο Κάι και η ομάδα του παρατήρησαν ότι συγκεκριμένες μεταλλάξεις ήταν πιο συχνές σε κάποιες περιοχές και γεωγραφικά πλάτη. Κάνοντας μια αναδρομή στη γενετική εξέλιξη του ανθρώπου δεκάδες χιλιάδες χρόνια πίσω, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσο πιο πολύ ανεβαίνουμε προς τον βορρά και όσο πιο χαμηλές θερμοκρασίες συναντούμε, τόσο πιο συχνά απαντάται και η γενετική μετάλλαξη που συνδέεται με τις ημικρανίες.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι, σύμφωνα με την έρευνα, μόλις στο 5% ανθρώπων με προγόνους από τη Νιγηρία καταγράφεται η συγκεκριμένη μετάλλαξη, ενώ το ίδιο ποσοστό για ανθρώπους με καταγωγή από τη Φιλανδία ανέρχεται στο 88%. Αυτό σημαίνει ότι όταν οι πρόγονοι των σύγχρονων Ευρωπαίων, που είχαν μεταναστεύσει από την Αφρική προς την ευρωπαϊκή ήπειρο, άρχισαν να προσαρμόζονται στις νέες κλιματικές συνθήκες, εμφανίζοντας παράλληλα ημικρανίες.

Ωστόσο η εν λόγω έρευνα δεν απαντά στο ερώτημα γιατί η ευαισθησία στις ημικρανίες συνδέεται γενετικά με τις κρύες θερμοκρασίες.

Αυτό παραμένει ακόμη για την επιστήμη μυστήριο, αναφέρει ο Φέλιξ Μίκαελ Κάι, σημειώνοντας ωστόσο ότι η σύνδεση αυτή ενδέχεται να σχετίζεται με μια δυσλειτουργία του γονιδιακού υποδοχέα του πόνου και του κρύου. Επίσης οι ερευνητές σημειώνουν ότι πέρα από το κλίμα υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλουν στην εμφάνιση ημικρανιών. Σε κάθε περίπτωση πάντως όλα τα δεδομένα που προκύπτουν από σχετικές έρευνες πάνω σε γενετικές μεταλλάξεις που συνδέονται με τις ημικρανίες μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων και θεραπειών.

Πηγή

10 +1 συμβουλές για μεγαλύτερη πρόσληψη ασβεστίου

Έχετε μάθει να παρακολουθείτε τις θερμίδες που λαμβάνετε σε ημερήσια βάση και να ελέγχεται τα λιπαρά που καταναλώνετε καθημερινά. Προσπαθείτε να ελαττώσετε την πρόσληψή τους και να αποφεύγετε τα διατροφικά «ατοπήματα». Δίνετε, όμως, την ίδια σημασία στο να λαμβάνετε και την απαιτούμενη ημερήσια ποσότητα ασβεστίου, του μικροθρεπτικού αυτού συστατικού που αποδεδειγμένα ωφελεί τόσο τους άντρες όσο και τις γυναίκες;

«Είναι ευρέως γνωστό ότι το ασβέστιο ενισχύει τη δομή και την πυκνότητα των οστών και των δοντιών. Λίγοι, όμως, γνωρίζουν ότι η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου συμβάλλει και στην ομαλή λειτουργία του νευρικού και μυϊκού συστήματος, αλλά και στη μείωση του κοιλιακού λίπους σε όσους ακολουθούν υποθερμιδική διατροφή. Το 99% του αποθηκευμένου ασβεστίου στον οργανισμό βρίσκεται στα οστά και στα δόντια. Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει ασβέστιο, συνεπώς χρειάζεται να λαμβάνει καθημερινά τις απαιτούμενες ποσότητες μέσω της διατροφής. Όταν δε γίνεται αυτό, τότε ο οργανισμός απορροφά ασβέστιο από τα οστά και τα δόντια, μειώνοντας έτσι την πυκνότητά τους, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται οστεοπόρωση», εξηγεί ο Γιάννης Χρύσου, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος.

Ανάλογα με την ηλικία, η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου κυμαίνεται μεταξύ 800-1200 mg. «Οι καλύτερες πηγές ασβεστίου είναι τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια που καταναλώνονται με το κόκκαλο (π.χ. οι σαρδέλες και ο γαύρος), το σουσάμι και το ταχίνι, το μπρόκολο και τα αμύγδαλα. Μάλιστα, το ταχίνι αποδίδει 426 mg ασβεστίου σε ποσότητα 100 g, αποτελώντας τρανό παράδειγμα ότι με τις κατάλληλες διατροφικές επιλογές μπορείς να καλύψεις τις ανάγκες σου, ακόμα και χωρίς την κατανάλωση γαλακτοκομικών», υπενθυμίζει ειδικός.

Προκειμένου, λοιπόν, να πετύχουμε την ενίσχυση του οστικού, νευρικού και μυϊκού συστήματος, ο κ. Χρύσου μας προτείνει 10 συν 1 διατροφικά tips για να αυξήσουμε εύκολα και γρήγορα την πρόσληψη ασβεστίου στην καθημερινότητά σου.

Συνδυάζοντας ορισμένες από τις παρακάτω επιλογές και έχουμε την επιτυχία στο «τσεπάκι μας»:

  • Συμπληρώστε 2 κουταλάκια του γλυκού ταχίνι στον φυσικό χυμό σας.
  • Προσθέστε μικρή ποσότητα τριμμένου τυριού με λίγα λιπαρά στις σαλάτες και στις σούπες.
  • Φτιάξτε ένα smoothie, προσθέτοντας λίγο γιαούρτι στον πολτό των φρούτων.
  • Προσθέστε γάλα στις σούπες.
  • Χρησιμοποιώντας γιαούρτι με λίγα λιπαρά, φτιάξτε τζατζίκι που θα συνοδεύσει τα γεύματα που έχουν ως βάση το κρέας.
  • Προσθέστε σουσάμι στις σαλάτες.
  • Φροντίστε να έχετε πάντα μερικά αμύγδαλα στην τσάντα σας. Περίπου 15-20 αμύγδαλα αποτελούν ένα χορταστικό και υγιεινό σνακ.
  • Προσθέστε ταχίνι στα dressing για σαλάτες.
  • Όταν νιώσετε επιθυμία για γλυκό, προτιμήστε χαλβά από ταχίνι. Έτσι, θα συνδυάσετε την γλυκιά απόλαυση με όλα τα οφέλη για την υγεία.
  • Συνδυάστε τη μπανάνα ή τις φρυγανιές με 2 κουταλάκια του γλυκού ταχίνι.
  • Βάλτε μπρόκολο στις σαλάτες αλλά και σε πιάτα με ζυμαρικά ή ρύζι.

Τέλος, έχετε κατά νου ότι η σωστή επιλογή τροφίμων, πέραν της επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου, οδηγεί στην ενίσχυση του οργανισμού και με άλλα θρεπτικά στοιχεία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων τροφών αποτελούν το σουσάμι, το ταχίνι και ο χαλβάς – εκτός από ασβέστιο, θα σου προσφέρουν σημαντικές ποσότητες σεληνίου (συστατικού με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση), μαγνησίου, ψευδαργύρου, φυτικές ίνες και φυσικά, απολαυστική γεύση. Με άλλα λόγια, αποτελούν τον απόλυτο συνδυασμό θρεπτικής αξίας και απόλαυσης», καταλήγει ο Γιάννης Χρύσου.

ARCOS - Αποκατάσταση, Φυσικοθεραπεία & Μασάζ
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.